Once upon a time, a garden was created
A paradise of flower buds and million cocoons
A haven where they could be nurtured and grow
A sanctuary, safe from the test of the four seasons
Dati ay mga estranghero tayo sa bawat isa, mga bulaklak na di pa sigurado sa kanilang kulay, mga uod na nagmamadaling lumaki upang maging paru-paro, mga bubuyog na di pa handang makipagsapalaran upang kumuha ng mga pulot sa gitna ng mga bulaklak, at mga dahong tikom pa at di pa makasabay sa tulak ng hangin. Tayo iyon, di pa natin kilala ang isat isa At siguro pati ang ating mga sarili at ang mga gusto nating gawin. Nagpapakiramdaman tayo, na sa isang sulyap sa mata ay hiya ang unang pakiramdam. Iba iba ang ating mga personalidad, iba iba ang pagkatao natin, sa una ay nangangapa pa tayong makisama sa isat isa, ngunit sa di malamang dahilan ay parang kisapmatang natapos ang mga sandaling iyon. Nalaman ang mga bagay na mapagkakasunduan at makakapagpakibagayan. Nagkasundo tayo at nagkaisa at mula nooy nagsimulang mangarap at mabuhay ng magkasama.
As all the things in the garden gently mature
It is also the beginning of the season of rain
The cocoons quietly moving and the buds start to open
The garden feeds everything with water to sustain
It is the creation of friendship of the variant flowers
Smiles of youthful butterflies to the newly bees
A bond that is formed to last forever
A nearness to sway even with the strongest breeze